Długość ciała głuszca to u samic sześćdziesiąt centymetrów, a samców to osiemdziesiąt siedem centymetrów. Rozpiętość skrzydeł wynosi od dziewięćdziesięciu ośmiu do stu trzydziestu pięciu centymetrów. Ciężar ciała głuszca to 2,5-6,5 kg. Znacznie większe samce mają szaroczarne ubarwienie głowy, szyi i kupra, ciemnobrunatne skrzydeł i grzbietu, ogon czarny z białymi plamami, spód ciała czarny z białymi plamami na brzuchu, czerwone obrzeżenia oka. Samica ma wierzch ciała ciemnobrunatny pokryty rdzawo-białymi prążkami i podobny spód z brunatnoszarymi pręgami. Gardło i wole ciemnobrązowe. Głuszec występuje w północnej i środkowej Euroazji, także w Pirenejach i na Bałkanach. W Polsce niegdyś liczny, obecnie spotykany głównie na Lubelszczyźnie i Dolnym Śląsku. Zamieszkuje lasy mieszane z gęstym poszyciem, rzadziej iglaste i liściaste, także równiny i góry, żywiąc się jagodami, pąkami drzew, trawami, rzadziej drobnymi bezkręgowcami. Gniazduje na ziemi. Jeden lęg w roku, w czasie którego samica składa 6-11 żółtawych i brunatno upstrzonych jaj w maju, które wysiaduje 26-28 dni; osiadły; od marca do maja odbywa na drzewach toki.