Długość ciała pawia to około osiemdziesięciu sześciu centymetrów u samicy i od dwustu do dwustu dwudziestu dziewięciu centymetrów u samca. O wiele większa długość samca to zasługa bardzo długiego trenu z brązowozielonymi, o metalicznym połysku piórami, na których znajdują się różnobarwne „pawie oka”. Ciężar samicy to od dwóch do czterech kilogramów, samca natomiast od czterech do sześciu kilogramów. Wierzch ciała samca jest brązowozielony z czarnymi prążkami, głowa, szyja i pierś błękitne. Na głowie znajduje się czubek w kształcie korony. U samicy wierzch ciała jest brązowawy, spód biały. Paw występuje w stanie dzikim w Indiach i na Cejlonie, w niewoli prawdopodobnie jest to najbardziej oswojony ptak ozdobny. Pierwotnie zamieszkiwał gęste dżungle. W Indiach występuje także na polach uprawnych i w okolicach osiedli ludzkich. Paw jest wszystkożerny – zjada orzeszki, nasiona, ziarno, jagody, owoce, owady, stonogi, jaszczurki. Paw jest gatunkiem poligamicznym – samcowi towarzyszy od dwóch do pięciu samic. Paw gniazduje w gęstych zaroślach, gdzie samica składa od trzech do pięciu jaj, które wysiaduje przez dwadzieścia osiem dni.