Bażanty ma długość od siedemdziesięciu do dziewięćdziesięciu centymetrów jeżeli chodzi o samce, od pięćdziesięciu dwóch do sześćdziesięciu czterech centymetrów mają samice. Samce mają charakterystyczny długi, zwężającym się ogon. Duża zmienność podgatunkowa. Najpopularniejsze upierzenie samca to ztocistorude z ciemnymi plamami, brzegi i końce skrzydeł oraz pióra ogonowe są kawowe, górna część skrzydeł i grzbiet szare, głowa ciemnofioletowa, czerwona obwódka wokół oczu. Samica popielato-rudawa z ciemnymi nieregularnymi poprzecznymi pręgami. Bażant pochodzi z Azji, został przywieziony do Europy, obu Ameryk, Japonii i Nowej Zelandii. Obecnie spotykany także m.in. na Kaukazie, w Iranie, północnej części Półwyspu Indochińskiego i Mandżurii. Bażant zamieszkuje kępy drzew i krzewów oraz brzegi lasów; żywi się owadami, jagodami i nasionami; gniazduje na ziemi, w trawie lub na polach uprawnych, gdzie samica raz w roku składa od dziesięciu do piętnastu oliwkowobrunatnych jaj wysiadywanych od dwudziestu trzech do dwudziestu siedmiu dni. W czasie toków samce wydają głosy, podskakują i toczą walki.